دانلود پایان نامه

آنتیبیوتیکی نیز مقاوم هستند (مارکی و لونارد، 2008؛ کانافانی و فولر، 2006). شواهدی وجود دارد که سویههای حساس به متیسیلین (MSSA) به متیسیلین از طریق دستیابی به عنصر SCC mec مقاوم شدهاند (مارکی و لونارد، 2008). احتمالا این موارد در سویههای استافیلوکوکوس آرئوس کواگولاز منفی رخ میدهد (مارکی و لونارد، 2008؛ رحیمی و همکاران، 2009).
8-2- اپیدمیولوژی MRSA در انسان
در انسان MRSA در مجراهای قدامی بینی به صورت فلور وجود دارد (کلویتمن و همکاران، 1997). از دیگر جاهایی که این عامل وجود دارد گلو، زیر بغل و کشالهی ران میباشد (لونارد و مارکی، 2008).
کلونیزه شدن این ارگانیسم در حفره بینی منجر به انتشار آن در سایر بخشها میشود. پرسنل بیمارستان نسبت به سایر افراد بیشتر مبتلا میشوند، این پرسنل میتوانند به عنوان مخزن برای MRSA و انتقال آن به سایرین عمل کنند. کلونیزه شدن عامل میتواند به صورت گذرا و یا مداوم باشد (کلویتمن و همکاران، 1997). بیشتر از 60 درصد افراد ناقل متناوب این ارگانیسم هستند در حالی که 20 درصد افراد ناقل مداوم یک گونهی منفرد آن هستند. میزان حامل بودن با توجه به جمعیت مورد مطالعه متفاوت است، به عنوان مثال در کودکان بیشتر از بالغین است. در بررسی جامع نظر سنجی منتشر شدهی مقطعی کلویتمن و همکاران (1997) گزارش شده که میانگین نرخ انتقال2/37 درصد است. در بررسیهای اخیر آمریکا از مردم، میزان شیوعاستافیلوکوکوس آرئوس، 6/31 درصد گزارش شده است. شیوع کلونیزه شدن MRSA، در مطالعهی لونارد ومارکی (2008)، 84/0 درصد گزارش شده است (لونارد و مارکی، 2008).
فاکتورهایی که باعث افزایش خطر ابتلا به عفونتهای MRSA میشود شامل:
– درمان طولانی مدت با آنتیبیوتیکها
– جراحی
– بستری شدن طولانی در بیمارستانها
– درمان در بخش مراقبتهای ویژه
– نزدیکی به سایر بیماران آلوده
است (صادری و همکاران، 2009؛ لونارد و مارکی، 2008). استافیلوکوکوس آرئوسهایی که در بینی هستند اغلب در پوست کلونیزه میشوند و معمولا توسط دست انتقال مییابند (لونارد و مارکی، 2008).
9-2- بیماریهای استافیلوکوکی در انسان
استافیلوکوکوس آرئوس به عنوان یک پاتوژن در طب انسانی و حیوانی شناخته شده است (مارکی و لونارد، 2008) که میتواند طیف گستردهای از عفونتها در انسان و حیوانات، از عفونتهای خفیف پوستی تا عفونتهای تهدید آمیز حیات از قبیل باکتریمی46، اندوکاردیت و ذات الریه را ایجاد کند. به طور عمده نوعي از مسموميت غذايي توسط اين باكتري به وسيلهي یک انتروكسين مقاوم به حرارت ايجاد ميشود (لونارد و مارکی، 2008؛ کانافانی و فولر، 2006). در میان پاتوژنهای ایجاد کنندهی بیماریهای عفونی به خصوص MRSA از علل مهم بیماریهای عفونی انسان است.
1-9-2- باکتریمی و اندوکاردیت
گاهی بعد از عفونتهای سیستم تنفسی باکتریها وارد گردش خون شده و در سطح لایه داخلی قلب قرار میگیرند. اغلب این عفونتها در مبتلایان به دیابت، بیماریهای قلبی- عروقی و در موارد نقص ایمنی دیده میشود. اندوکاردیت استافیلوکوکی مرگ و میر بالایی در حدود 80-40 درصد دارد (موری و همکاران، 2009).
2-9-2- عفونتهای پوست و بافت نرم
استافیلوکوکها بر روی پوست و غشاهای مخاطی پستانداران و پرندگان بصورت ساپروفیت اقامت دارند. استافیلوکوکوس آرئوس علت اصلی عفونتهای پوست و بافت نرم در بیشتر کشورهای جهان میباشد. اما خوشبختانه این عفونتها خیلی جدی نیستند. این عفونتها دامنه وسیعی دارند، از فولیکولیت47 و دمل48 گرفته تا التهاب سلولی49 و آبسههای عمیق مشاهده میشود (گولد و همکاران، 2009).
3-9-2- استئومیلیت50 و آرتریت51
استافیلوکوکوس آرئوس شایعترین علت استئومیلیت میباشد. این عفونت به دو شکل اولیه و ثانویه ایجاد میشود. در شکل اولیه باکتریها از طریق گردش خون وارد دیافیز استخوانهای دراز میشوند. اما در شکل ثانویه، باکتریها پس از پارگی پوست یا شکستگی باز در بافت استخوان نفوذ میکنند (وین و همکاران، 2006). آرتریت چرکی یا پیلوآرتریت52 بعد از جراحیهای مفصل، عفونتهای استخوان یا متعاقب تزریق داخل مفصلی بروز میکند. استافیلوکوکوس آرئوس عامل تقریبا نیمی از موارد آرتریت چرکی است (موری و همکاران، 2009).
4-9-2-ذات الریه
استافیلوکوکوس آرئوس یک علت مشخص بیماریهای سیستم تنفسی میباشد. عفونت ریوی ناشی از استافیلوکوکوس آرئوس ممکن است از طریق استنشاق یا از طریق ورود گردش خون از مکان دیگری ایجاد شود (وین و همکاران، 2006).
5-9-2- عفونتهای سیتم ادراری
استافیلوکوکها علت رایج عفونتهای سیستم ادراری نیستند. استافیلوکوکوس آرئوس ممکن است باعث عفونت سیستم ادراری شود. گستردگی این عفونتها شامل باکتریوری53 تا موارد شدید باکترمی میباشد (موری و همکاران، 2006).

6-9-2- سندروم شوک سمی54
عامل این بیماری سویههایی از استافیلوکوکوس آرئوس هستند که توکسین شوک سمی را تولید میکنند. علائم بالینی این سندروم شامل تب بالا، کاهش فشار خون، اسهال و درد عضلانی میباشد (موری و همکاران، 2009).
10-2- اپیدمیولوژی MRSA در حیوانات
با توجه به اهمیت استافیلوکوکوس آرئوس به عنوان یک عامل ورم پستان در گاو و استفادهی گسترده از آنتیبیوتیکهای داخل پستانی، شاید تعجب آور نباشد که گفته شده که اولین MRSA جدا شده از حیوانات از گاوهای شیری و مبتلا به ورم پستان بوده است (لونارد و مارکی، 2008). از آن زمان به بعد MRSA در گونههای مختلف دیگر از جمله سگ پیدا شد (لونارد و مارکی، 2008؛ جانوسی، 2007)، گزارشات دیگری مبنی برظهور ناگهانی عفونت در گربه، اسب، گوسفند، خوک و جوجه وجود دارد. یک نظر سنجی اخیر نشان داد که استافیلوکوکوس آرئوسهای جدا شده از بیماران در هفت بیمارستان دامپزشکی، 14 درصد از بیماران مبتلا به MRSA بودند و این عفونت در میان سگ و اسب شایع بود (لونارد و مارکی، 2008).
11-2- بیماریهای استافیلوکوکی در حیوانات
عفونتهای MRSA در حیوانات عمدتا در پوست و بافت نرم ایجاد میشوند (مورگان، 2008). استافیلوکوکوس آرئوس یکی از رایجترین علل ورم پستان گاو و دیگر بیماریهای شدید حیوانی مانند عفونت زخم، سپتی سمی و عفونت استخوان و مفاصل شناخته شده است (جانوسی، 2007).

1-11-2- ورم پستان
استافیلوکوکوس آرئوس یکی از مهمترین باکتریهای عامل ورم پستان در گاو است. کنترل آن مشکل است و همه انواع سلولهای التهابی در غده مبتلا دیده میشود. ورم پستان ناشی از استافیلوکوکوس آرئوسعمدتا تحت بالینی و مزمن است و معمولا پاسخ ضعیفی به درمانهای رایج میدهد. محل اولیه زندگی و منبع اصلی این باکتری غده پستانی آلوده است و در حین دوشش شیر منتقل میشود (کریم و همکاران، 1380). وجود این باکتری با تعداد بالای سلولهای سوماتیک همراه است (ریچارد و همکاران، 2006). باکتری بصورت متناوب و به تعداد خیلی کم از پستانهای آلوده دفع میشود، بنابراین تعداد آن در شیر مخزن بسیار اندک بوده و جداسازی آن آسان نیست (محبی، 1390). بهرحال تشخیص این میکروارگانیسم در شیر مخزن بیانگر حضور دامهای مبتلا در گله میباشد (پینگ و همکاران، 2006).
12-2- انتقال
شكل اوليه انتقال MRSA به صورت انتقال مسقیم از شخص به شخص و از طريق تماس دستي است. اين باكتري از طريق لوازم بهداشتي شخصي از قبيل حوله و يا تيغ كه با عفونت پوستي تماس داشته ميتواند منتقل شود. هم چنين تماسهاي سطحي از جمله استفاده از بانداژهاي آلوده شده با MRSA و يا افرادي كه ذات الریه MRSA دارند ميتوانند از طريق سرفه كردن عفونت را منتقل كنند. افرادی که در بيمارستانها کار میکنند سرعت جایگزینی بالاتری نسبت به افراد عادی دارند. انتقال MRSA بین انسان و حیوانات (سگ، اسب، خوک) گزارش شده است (لونارد و مارکی، 2008؛ مورگان، 2008).
13-2-تشخیص ازمایشگاهی
جهت تشخیص استافیلوکوکوس آرئوس به طور معمول از دو روش سنتی که شامل روشهای کشت و تستهای بیوشیمیایی است و روشهای مولکولی از جمله PCR استفاده میشود.
1-13-2- نمونه گیری
چرک، خون، ترشحات سیستم تنفسی و مایع مغزی نخاعی همگی نمونههای مناسبی برای انجام آزمایشات تشخیصی میباشند (بروکس و همکاران، 2010).
2-13-2- روش میکروسکوپی مستقیم
پس از تهیه گسترش از نمونههای کلینیکی در زیر میکروسکوپ کوکوسهای گرم مثبت به شکل خوشههای نامنظم شبیه انگور در اندازه 5/0 تا 5/1 میکرومتر مشاهده میشوند. باکتریها ممکن است بصورت منفرد، جفتی، زنجیره کوتاه یا خوشهای مشاهده شوند (بروکس و همکاران، 2010).
3-13-2- کشت و جداسازی باکتری
نمونههای کلینیکی باید بر روی محیط آگار خوندار55 و سایر محیطهای کشت تلقیح شوند. مانیتول سالت آگار56 نیز یک محیط انتخابی مناسب برای تایید حضور استافیلوکوکوس آرئوس میباشد. در محیط آگار خوندار حاوی خون گوسفند استافیلوکوکها طی 24 ساعت رشد میکنند. بعضی از گونههای استافیلوکوک ممکن است به گرم خانهگذاری بیشتر از 24 ساعت تا 48 ساعت نیاز داشته باشند (وین و همکاران، 2006).
4-13-2- مشخصات کلنی
کلنیهای این باکتری در محیط آگار مغذی57 بصورت صاف، کروی، سفید رنگ، مات و با 3-1 میلی متر ظاهر میشوند (طباطبایی و فیروزی، 1380; کوین و همکاران، 1994). تولید رنگدانه زرد طلایی ناشی از وجود کاروتنوئید58 در استافیلوکوکوس آرئوس معمول است (طباطبایی و فیروزی، 1380). در محیط آگار خوندار شکل ظاهری کلنی مثل محیط آگار مغذی میباشد ولی ممکن است در اطراف کلنی بعضی از سویهها هاله همولیز مشاهده شود (طباطبایی و فیروزی، 1380). استافیلوکوکها دارای 4 نوع همولیزین آلفا، بتا، گاما و دلتا هستند. همولیزین آلفا بلافاصله باعث تشکیل هالهای نازک از همولیز کامل در اطراف کلنی میگردد. در صورتیکه همولیزین بتا با تشکیل هالهای پهنتر باعث ایجاد همولیز ناقص میگردد. در صورت وجود هر دو نوع همولیزین در اطراف کلنی هالهای مضاعف مشاهده میشود (کوین و همکاران، 2011). همولیزین بتا یک همولیزین گرم – سرد59 است که به وسیلهی 20-10% از سویههای استافیلوکوکوس آرئوس جدا شده از انسان تولید میشود. این توکسین یک اسفنگومیلیناز است که باعث لیز اریتروسیتها (شامل اریتروسیتهای انسان) میشود. این توکسین وقتی که در دمای 37 درجه سانتیگراد گرمخانهگذاری میشود و سپس به دمای سرد انتقال داده میشود، باعث لیز اریتروسیتها میگردد (بهادر و همکاران، 1390).
5-13-2- تستهای مورد نیاز برای بررسی بیماریزایی60 استافیلوکوکها
1- تست کواگولاز
استافیلوکوکوس آرئوس آنزیم کواگولاز تولید میکند. دقیقترین آزمایشی که برای بازشناسی استافیلوکوکوس آرئوس در آزمایشگاههای میکروبیولوژی به کار میرود، آزمایش کواگولاز میباشد. اگرچه تعداد کمی از سویههای استافیلوکوکوس آرئوس نمیتوانند مقدار مشخصی از کواگولاز را تولید کنند اما بنظر میرسد همه سویهها ژن کواگولاز را داشته باشند (واندنش و همکاران، 1994).
کواگولاز فاکتور نشاندهنده قدرت تهاجمی باکتری میباشد و استافیلوکوکوس آرئوس کواگولاز مثبت را از سایر گونههای استافیلوکوکوس کواگولاز منفی مجزا مینماید. نقش کواگولاز در بیماریزایی مورد بحث میباشد ولی کواگولاز ممکن است موجب تشکیل لایه فیبرین در اطراف آبسه استافیلوکوکی شود، بنابراین سبب موضعی نمودن عفونت و محافظت در برابر فاگوسیتوز میگردد (فیشتی و همکاران، 2000; موری و همکاران، 2009).
کواگولاز به پروترومبین61 متصل میشود. این دو با هم فعالیت آنزیمی دارند و باعث تبدیل فیبرینوژن62 به فیبرین غیر کونژوگه63 میشوند و لخته تشکیل میشود. کواگولاز ممکن است رشتههای فیبرین را در سطح استافیلوکوکها انباشته کند در نتیجه از هضم آنها توسط سلولهای فاگوسیت کننده جلوگیری میکند. کواگولاز فاکتور نشان دهنده قدرت تهاجمی64

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید