دانلود پایان نامه

در دانشجويان خواهد شد. با توجه به مطالب فوق ميتوانيم خودراهبري در يادگيري را اينگونه تعريف نماييم :
خودراهبري در يادگيري فرآيندي است که در آن فراگير با کمک يا بدون کمک ديگران به تشخيص نيازها، تنظيم اهداف، شناسايي منابع مادي و انساني براي يادگيري، انتخاب و اجراي راهبردهاي مناسب يادگيري و ارزشيابي پيامدهاي يادگيري خويش مي پردازند و ابتکار عمل را به دست مي گيرند. (فيشر و همکاران ، 2001)
يكي از مفاهيمي كه بر اساس فراگيرمحوري بنا نهاده شده است، خودراهبري در يادگيري مي با شد خود- راهبري در يادگيري ميزاني از مسؤوليت فراگير كه براي يادگيري خودش مي پذيرد، تعريف مي شود. خودراهبري در يادگيري رفته رفته يك جنبه و يك برنامه اصلي روزافزون در آموزش عالي مي شود . خودراهبري در يادگيري، يك رويكرد به فرايند يادگيري است كه فراگيران را به شناسايي مقاصد يا نيازهاي يادگيري خودشان از طريق شناخت مشترك و تصميم گيري مشاركتي ترغيب مي كند،اين رويكرد به فراگيران اجازه مي دهد راهبردهاي يادگيري را به منظور رسيدن به اين نيازها به كار ببرند. راهبردهايي چون جستجوگري، يادگيري مستقل و تكنيك هاي تجربي ، تكوين و توسعه يك ارزيابي از پيشرفت فردي و گروهي به سوي دستيابي به اهداف تعريف شده، جزء جدايي ناپذير اين رويكرد مي باشد. روش هاي خودراهبر در يادگيري، مطالعه مستقل به وسيله فراگير به تنهايي يا در مشاركت با همتايان را شامل مي شود. يكي از اهداف عمده در اتخاذ رويكرد خودراهبري در آموزش عالي ، پرورش دانشجوياني است كه صلاحيت هاي لازم را براي مبدل شدن به يادگيرندگان هميشگي دارا شوند(صفوي،1389)
يادگيري خودراهبر اعتماد به نفس فراگيران و ظرفيت آنان براي يادگيري مستقل در محيطها و موقعيت هاي ، آموزشي -كاري چالش برانگيز را افزايش مي دهد.انفجار اطلاعات و تغييرات مداوم در طرق دستيابي به اطلاعات، اهميت آماده نمودن دانش آموختگاني كه بتوانند در مسير شغلي خود يادگيري شان را خود هدايت نمايند دو چندان نموده است. اين مفهوم به شدت متأثر و در حقيقت نشأت گرفته از انديشه هاي ناولز در آموزش بزرگسالان است. ناولز بر اصطلاح ” آندراگوژي” تمركز نمود و آن را براي توصيف و تكامل عقايد خود درباره چگونگي يادگيري در بزرگسالان به كار برد . حركت از سوي روش هاي سنتي آموزش به سمت استفاده از اصول آموزش بزرگسالان، كه يادگيري خودراهبر مؤلفه اصلي آن است، از سال 1987 در آموزش عالي شكل گرفت. آمادگي يا ميل براي يادگيري خودراهبر به صورت درج هاي از برخورداري فردي از نگر شها، توانايي ها و ويژگي هاي شخصيتي كه براي يادگيري خودراهبر لازم است، تعريف مي شود. آمادگي براي يادگيري خودراهبر در امتداد يك پيوستار مي باشد و در تمام افراد تا اندازه اي وجود دارد(پاتريسون،2002).

2-1-14-2- تاريخچه خود – راهبري يادگيري 6768

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید